Α.Ε.Κ. - Ολυμπιακός 2-0 () - Μπαράζ Αγώνας πρωταθλήματος για την 1η θέση

Ημερομηνία Γήπεδο
Σάββατο 16 Ιουνίου 1979 13:00:00 Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
Media
Πληροφορίες
Ο τελικός Κυπέλλου Ελλάδας του 1966 δεν ήταν η μοναδική φορά που φυγομάχησε η ομάδα του Ολυμπιακού μπροστά στην ΑΕΚ. Η ίδια ντροπιαστική τακτική επαναλήφθηκε και στο μπαράζ τίτλου της «ουδέτερης» Λεωφόρου για την ανάδειξη του πρωταθλητή μεταξύ των ισοβαθμούντων κιτρινόμαυρων και ερυθρόλευκων. Η «επίσημη» δικαιολογία των Πειραιωτών για την μη προσέλευσή τους στο γήπεδο ήταν ο μη καταλογισμός ενός αμφισβητούμενου πέναλτι υπέρ τους στο 3-3 που έφεραν με τον ΟΦΗ στην τελευταία αγωνιστική στο Ηράκλειο. Ήδη από εκείνη την εποχή η δικαιολογία αυτή αξιολογήθηκε ως φαιδρή και το σενάριο του «αδικημένου ΟΣΦΠ» απορρίφθηκε μετά γέλιου από τους πάντες. Δύο εκδοχές υπάρχουν για τη φυγομαχία τους: α)σύμφωνα με την πρώτη, «αθώα» εκδοχή, απλά φοβήθηκαν ενδεχόμενο διασυρμό, καθώς η Ένωση ήταν μακράν καλύτερη ομάδα ποιοτικά, είχε βάλει σε όλο το πρωτάθλημα 90 γκολ, ήταν σε καλή φόρμα τις τελευταίες αγωνιστικές με δύο 7άρες (κόντρα σε Καβάλα και ΠΑΣ) και είχε χτίσει και μία μίνι-πελατειακή παράδοση εναντίον τους: από την ήττα στην 2η αγωνιστική του 1977-78 που έφερε την απόλυση Φάντροκ και μετά, σε 4 ματς με την ΑΕΚ είχανε 3 ήττες με γκολ 1-9 κατά και ένα x 0-0. Αυτή η εκδοχή είναι προβληματική σε δύο σημεία: i)όσο ανώτερη κι αν είναι μια ομάδα από μία άλλη, σε ένα ποδοσφαιρικό μονό νοκ-άουτ παιχνίδι μπορούν να ανατραπούν τα πάντα, γιατί να πετάξεις το 50% των πιθανοτήτων σου; ii)ανάμεσα στις δύο 7άρες τις τελευταίες αγωνιστικές και το μπαράζ, μεσολάβησε η αναπάντεχη ήττα της ΑΕΚ με 3-1 στον τελικό Κυπέλλου από τον Πανιώνιο. Επομένως και η φόρμα διακόπηκε και η ψυχολογία των κιτρινόμαυρων δέχτηκε πλήγμα. β)σύμφωνα με την δεύτερη, πιο «ψαγμένη» εκδοχή, η απόσυρση αποδόθηκε σε μια προσπάθεια εξευμενισμού της ΕΠΟ και της αθλητικής Δικαιοσύνης, που ερευνούσαν τη συμμετοχή του ΟΣΦΠ σε δύο σκάνδαλα δωροδοκίας, στους αγώνες του εκείνη τη σεζόν με τον ΠΑΣ Γιάννενα και τη Ρόδο. Ουσιαστικά δηλαδή παραιτήθηκαν από τη διεκδίκηση του τίτλου, με αντάλλαγμα τη μη διαλεύκανση των δύο υποθέσεων και τη σιωπηρή άφεση αμαρτιών τους! Οι Ενωσίτες ποδοσφαιριστές μάταια ανέμεναν στο γρασίδι της Λεωφόρου τους αντιπάλους τους. Μετά το πέρας 10 λεπτών από την προκαθορισμένη ώρα έναρξης του ματς (8 μμ) και σύμφωνα με τα όσα προέβλεπε ο κανονισμός, ο διαιτητής Ιωαννίδης έκλεισε το φύλλο αγώνα σε βάρος του ΟΣΦΠ. Ακολούθησε η απονομή του τροπαίου στους πανάξιους πρωταθλητές που γνώρισαν την αποθέωση από 5.000 οπαδούς τους που είχαν γεμίσει το πέταλο της Θύρας 13. Για την ιστορία, η 11άδα την οποία παρέταξε ο προπονητής του Δικεφάλου, Ανδρέας Σταματιάδης απαρτιζόταν από τους: Χρηστίδη, Μουσούρη, Τόσκα, Ραβούση, Νικολάου, Τσάμη, Νικολούδη, Δομάζο, Παπαϊωάννου, Bajevic και Μαύρο.