Ο Dusan Bajevic, ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα στις τάξεις της Α.Ε.Κ. μπαίνει στην ιστορία της μια ημέρα σαν σήμερα. Αργά το βράδυ προσγειώθηκε το αεροπλάνο, στο Ελληνικό, όπου μετέφερε τον 29χρονο Γιουγκοσλάβο επιθετικό, μαζί με τον μάνατζερ της Velez Mostar, στην οποία ανήκε από το 1966, ενώ στο αεροδρόμιο έσπευσε ο προπονητής Frantisek Fadrhonc για να συνοδέψει το νέο μεταγραφικό απόκτημα. Ο Bajevic ήταν γνωστός από το Μουντιάλ της Γερμανίας, το 1974, όταν και πέτυχε χατ-τρικ εναντίον του Ζαϊρ, στο εντυπωσιακό 9-0. Στο Γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα μετρούσε 277 συμμετοχές πετυχαίνοντας 144 τέρματα και το 1970 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Ο Dusan υπήρξε καυτό μεταγραφικό όνομα για αρκετούς Ευρωπαϊκούς συλλόγους, ένας τραυματισμός όμως δεν του επέτρεπε να αγωνιστεί σε μεγαλύτερο πρωτάθλημα, έτσι ο Λουκάς Μπάρλος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός και έντυσε τον Bajevic στα κιτρινόμαυρα, δυο μέρες μετά την άφιξη του στην Ελλάδα. “Γνωρίζω την Α.Ε.Κ. από το κύπελλο U.E.F.A. ” ήταν οι πρώτες του δηλώσεις όταν πάτησε το πόδι του στην Αθήνα. Ο τραυματισμός αυτός του Βόσνιου ωστόσο, κράτησε τον επιθετικό αρκετούς μήνες εκτός γηπέδων. Στην προετοιμασία έπαιξε δυο-τρία φιλικά, έχασε τους Ευρωπαϊκούς αγώνες και το ντεμπούτο του το έκανε αρχές Δεκεμβρίου, στον αγώνα με την Καστοριά. Αρχικά η επιλογή του Μπάρλου αμφισβητήθηκε έντονα, στα μισά της σαιζόν όμως ο Bajevic άρχισε να δείχνει δείγματα της αξίας του. Το πρώτο γκολ με τα κιτρινόμαυρα το πέτυχε στον αγώνα κυπέλλου με τα Χανιά, μάλιστα σε εκείνο τον αγώνα έκανε καρέ τερμάτων. Το παρθενικό γκολ στο πρωτάθλημα το πέτυχε με κεφαλιά μέσα στη Τούμπα στο 1-1 με τον Π.Α.Ο.Κ. Στην Α.Ε.Κ. έκανε ένα από τα καλύτερα επιθετικά δίδυμα με τον Θωμά Μαύρο, έμεινε στην Ένωση μέχρι το καλοκαίρι του 1981, με 106 συμμέτοχες στο πρωτάθλημα και 65 γκολ. Το 1981 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και συνολικά κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο, σαν παίκτης. Το 1981 επέστρεψε στη Velez όπου έπαιξε μέχρι το 1984 όταν και ανέλαβε προπονητής της. Το 1987 παρά λίγο να αναλάβει τεχνικός της Eνωσης, αλλά είχε προτιμηθεί ο Toza Veselinovic. Την επόμενη χρονιά όμως με πρόεδρο τον Στράτο Γιδόπουλο κάθισε στον πάγκο του δικεφάλου, για 8 χρόνια, κατακτώντας 4 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο, 1 Super Cup και 1 League Cup και η ομάδα επί των ημερών αυτών έπαιξε ίσως το καλύτερο ποδόσφαιρο όλων των εποχών, στα Ελληνικά γήπεδα. Το 1996 εγκατέλειψε την Α.Ε.Κ. για τον Ολυμπιακό, αργότερα τον Π.Α.Ο.Κ. και επέστρεψε το 2002 στην Ένωση. Εκτός από την καλή πορεία στο Champions League, την πρώτη χρονιά, δεν κατάφερε σπουδαία πράγματα, υπήρχαν συνεχώς αποδοκιμασίες προς το πρόσωπο του και οι εξέδρες ήταν χωρισμένες στα δυο. Το 2004 πήγε ξανά στον Ολυμπιακό, μετά τον Άρη, τον Ερυθρό Αστέρα και το 2008 κάθισε στον πάγκο της Α.Ε.Κ. ξανά, χωρίς να δείξει κάτι η ομάδα. Το 2013, με την έλευση του Μελισσανίδη, ανέλαβε διοικητικό πόστο στη Π.Α.Ε. και έμεινε μέχρι τέλη Αυγούστου του 2018 όταν παραιτήθηκε από τη θέση του εκτελεστικού διευθυντή επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.