Μια αγάπη έχει στην καρδιά
Ιούλιος του 2004. Είκοσι και κάτι χρόνια πριν. Σε ένα καλοκαίρι ορόσημο για την ιστορία του συλλόγου, με την ΑΕΚ να προσπαθεί να απαλλαγεί από τα τεράστια χρέη, τον πρωταθλητή Ευρώπης Ντέμη Νικολαΐδη να σταματά το ποδόσφαιρο για χάρη της και να αναλαμβάνει την προεδρία του συλλόγου, το Φερνάντο Σάντος να επιστρέφει στο προπονητικό τιμόνι και τον Ίλια Ίβιτς να ακολουθεί το δρόμο του Ντέμη και να γίνεται, μάλλον, ο πρώτος τεχνικός διευθυντής στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Τότε ήταν που οι δρόμοι της ΑΕΚ και του άγνωστου εκείνη την περίοδο στο ευρύ ποδοσφαιρικό κοινό 23χρονου Πορτογάλου αμυντικού, Μπρούνο Άλβες, συναντήθηκαν. Ήταν αυτοί οι τρεις άνθρωποι που έπεισαν το νεαρό τότε Πορτογάλο, ο οποίος μόλις είχε ολοκληρώσει τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με την εθνική ομάδα της χώρας του, να ολοκληρώσει τη μετακίνησή του στην ΑΕΚ. Ήταν η εποχή που ο Μπρούνο αναζητούσε το χρόνο συμμετοχής που δεν έβρισκε στην κάτοχο του Champions League, Πόρτο. Και ταυτόχρονα τη δυνατότητα να αγωνιστεί σε πιο υψηλό επίπεδο καθώς είχαν προηγηθεί οι διαδοχικοί δανεισμοί σε ομάδες της πατρίδας του όπως η Φαρένσε και η Γκιμαράες.
Η παρουσία του Δον Φερνάντο ήταν η εγγύηση και το διαβατήριο του Άλβες για τη μετακίνηση στην Ελλάδα. Και η τύχη τα έφερε έτσι που ο Μπρούνο Άλβες έγινε μέλος σε μια από τις πιο αγαπησιάρικες ομάδες στην ιστορία του κλαμπ. Ήταν η χρονιά που χιλιάδες ανανέωσαν τους όρκους αγάπης τους με το σύλλογο λέγοντας “Μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω”.
Παρότι αγωνίστηκε για μια μόλις σεζόν και αυτή με τη μορφή δανεισμού, κατάφερε να αποκτήσει δεσμό μοναδικό με την ομάδα και τους οπαδούς. Συνέθεσε παρέα με το Νίκο Κωστένογλου ένα από τα πιο ολοκληρωμένα αλλά ταυτόχρονα underrated αμυντικά δίδυμα στην ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη χώρα. Και έγινε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της πιο dark horse ομάδας που είδαμε ποτέ σε αυτά τα μέρη. Της ομάδας των “Μπουρμποκρασσάδων” και του αυτοσαρκαστικού “Δεν πάμε για πρωτάθλημα” που εν πολλοίς δε σήκωσε την κούπα του πρωταθλήματος εξαιτίας εκείνης της γκέλας με τον Ιωνικό. Κυρίως, όμως, της ομάδας που μας εισήγαγε στη νέα εποχή του ποδοσφαίρου. Του ιστορικού και για πολλά χρόνια ακατάρριπτου ρεκόρ στα διαρκείας, του πάρτι στο ΟΑΚΑ, του ταξιδιού στην Κωνσταντινούπολη.
Σε αυτή τη μια και μοναδική του χρονιά στην ΑΕΚ που ήρθε για να κάνει στην ουσία το αγροτικό του, ο Μπρούνο ξεχώρισε. Ψηλός, δυναμικός, χαρισματικός στο παιχνίδι στον αέρα και ανίκητος στις μονομαχίες. Ήταν τόσο εντυπωσιακός στο παιχνίδι ψηλά που δεν καταλάβαινες, ειδικά τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, πόσο καλός είναι και στα τεχνικά μέρη του παιχνιδιού, στοιχείο που αναγνωρίστηκε στην εξέλιξη της καριέρας του.
Παράλληλα, κάθε του παρουσία ήταν μια κατάθεση ενέργειας, διάθεσης, ψυχής. Γι' αυτό αγάπησε και αγαπήθηκε τόσο πολύ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Άλβες να τραγουδάει σε άπταιστα ελληνικά το “Μια αγάπη έχω στην καρδιά”; Ή την παρουσία του στην κιτρινόμαυρη εξέδρα στο Γεντί Κουλέ στο κρίσιμο ματς με τον ΟΦΗ στο οποίο ήταν τιμωρημένος;
Ο Μπρούνο Άλβες γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Πόβοα ντε Βαρζίμ, που, εκτός από γνωστό τουριστικό προορισμό, αποτελεί τη γενέτειρα των Έλντερ Πόστιγκα και Φάμπιο Κοεντράο (και φυσικά του αδερφό του Ζεράλδο που πέρασε κι αυτός από την Ελλάδα και την ΑΕΚ). Στις μεγάλες παραλίες της και στο ποδοβόλεϊ βρίσκει ακόμα και σήμερα το δικό του “αντικαταθλιπτικό”. Από εκεί ξεκίνησε η σπουδαία διαδρομή που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την Πόρτο, τη Ζενίτ, τη Φενέρ, την Κάλιαρι και την Πάρμα.
Τρελαμένος ακόμα και σήμερα με την προπόνηση και την αθλητική ζωή, ξέρει ότι το να παίζεις μπάλα σε υψηλό επίπεδο, πόσο μάλλον εκείνος που εγκατέλειψε την καριέρα του ποδοσφαιριστή σε ηλικία 40 χρόνων, δεν είναι κάτι εύκολο. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ο Μπρούνο (που ήταν μόνος στην Πάρμα, καθώς η οικογένειά του βρίσκεται στην Πορτογαλία) δεν σταμάτησε να γυμνάζεται, ανεβάζοντας και βίντεο. Αντάλλασσε συχνά διατροφικές συμβουλές με το φίλο του και συμπατριώτη του Κριστιάνο Ρονάλντο με τον οποίο έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης το 2016 κατακτώντας το EURO. Και κυκλοφορούσε ημίγυμνος ακόμα και το χειμώνα για να αναπληρώσει τη βιταμίνη D.
Το καλοκαίρι του 2021, στην τελευταία του όπως αποδείχθηκε σεζόν ως ποδοσφαιριστής, επέστρεψε στην Ελλάδα για χάρη του Απόλλωνα Σμύρνης. Μπορεί να μην κατάφερε να φορέσει ξανά τα κιτρινόμαυρα σαν ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ αλλά αγωνίστηκε στο κοντινότερο γήπεδο στο λεκανοπέδιο σε σχέση με την ιστορική έδρα της αγαπημένης του ΑΕΚ. Και άνοιξε το δρόμο για τη μεγάλη του επιστροφή στο κιτρινόμαυρο σύμπαν, αυτή τη φορά από διοικητικό πόστο.
"Είχα πρόταση τέσσερα χρόνια πριν από τον Ολυμπιακό, αλλά δεν είχα τη δυνατότητα. Επίσης, ένα κομμάτι μου είναι βαθιά δεμένο με την ΑΕΚ, γιατί όταν ήρθα εδώ για να παίξω για την ΑΕΚ, ήταν κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο. Είχα πολύ καλή σχέση με τους οπαδούς, το διάστημα που έπαιξα έκανα πάρα πολλούς φίλους στην ομάδα." δήλωνε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του όταν ακόμα το βιογραφικό του έγραφε "επάγγελμα: ποδοσφαιριστής".
Επέστρεψε στο σύλλογο σε μια ακόμα πιο ιστορική χρονιά για εκείνον. Στη σεζόν της επιστροφής στην ιστορική έδρα της ΑΕΚ. Αυτή τη φορά όχι ως ποδοσφαιριστής αλλά με το κουστούμι του διοικητικού παράγοντα. Με τη σοβαρότητα και το κύρος που απαιτείται να έχει κάποιος που εκπροσωπεί το κλαμπ μέσα και έξω από το γήπεδο. Και με τη δυνατότητα να τεστάρει τις γνώσεις, τις εμπειρίες και τις παραστάσεις που αποκόμισε από την ενασχόλησή του όλα αυτά τα χρόνια με το ποδόσφαιρο.
Όπως φαίνεται, μετά από τρία χρόνια στο σύλλογο, η κοινή διαδρομή του Μπρούνο και της ΑΕΚ θα ολοκληρωθεί. Στο παιχνίδι στην Τούμπα με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ θα καθίσει για τελευταία φορά στον κιτρινόμαυρο πάγκο φορώντας το κουστούμι του αποτελώντας και για εκείνον τον τελευταίο χορό σε ένα κύκλο που κλείνει για αρκετούς στο ποδοσφαιρικό τμήμα.
Η παρουσία του Άλβες σε αυτά τα τρία χρόνια ήταν μάλλον περισσότερο διακριτική από όσο περίμεναν οι περισσότεροι στο άκουσμα της πρόσληψης του. Στην πραγματικότητα, ελάχιστα φάνηκε να εμπλέκεται με τα ζητήματα του αγωνιστικού σχεδιασμού και των αποφάσεων για τον προσανατολισμό του κλαμπ. Και ο ίδιος έδειξε να προσαρμόζεται καλύτερα στο ρόλο του πρεσβευτή του συλλόγου, ρόλο που τυπικά είχε μόνο στην τελευταία αυτή σεζόν. Οι υψηλές γνωριμίες και η προσωπική σχέση που έχει με ανθρώπους όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποτελούν άλλωστε το απόλυτο διαβατήριο. Η διοικητική αλλαγή του περασμένου καλοκαιριού και η φετινή αποτυχημένη σεζόν, όμως, δε θα αφήσουν ούτε εκείνον ανεπηρέαστο. Φεύγει έχοντας πάντως κερδίσει το πρωτάθλημα που δεν κατέκτησε το Μάιο του 2005. Κυρίως, όμως, επιβεβαιώνοντας τους όρκους αιώνιας αγάπης με το κιτρινόμαυρο σύμπαν. Μια αγάπη που σε αυτά τα τρία χρόνια ενηλικιώθηκε και δυνάμωσε
