«Ποιος; Ποιος; Ο Μαύρος ο Θεός»
Στις 18 Ιουνίου 1976, ο, τότε, 22χρονος διεθνής επιθετικός Θωμάς Μαύρος μεταγράφεται από τον Πανιώνιο στην ΑΕΚ έναντι 4 εκατ. δραχ. Θα γίνει η σημαία της «Ένωσης» και ένας από τους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών στην Ελλάδα.
«Ποιος; Ποιος; Ο Μαύρος ο Θεός»! Για πολλά χρόνια αυτό ήταν το σύνθημα που δονούσε τη Νέα Φιλαδέλφεια. Κάθε φορά που ο χαρισματικός Θωμάς Μαύρος «πυροβολούσε» τις αντίπαλες εστίες, οι οπαδοί της ΑΕΚ παραληρούσαν στις εξέδρες. Αργότερα για να επικυρωθεί αυτή η σχέση λατρείας, οι «Ενωσίτες» πρόσθεσαν στο όνομα του Μαύρου ένα έψιλον. Έτσι για την... ισορροπία. Έγινε ο Θ(ε)ωμας Μαύρος!
Γεννήθηκε την τελευταία ημέρα του Μάη του 1954 στην Καλλιθέα. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος με καταγωγή από τη Χίο. Ένας άνθρωπος που λάτρευε το ποδόσφαιρο. Ήταν ο άνθρωπος που εμφύσησε στον μικρό Θωμά την αγάπη για τον αθλητισμό και κυρίως το ποδόσφαιρο.
Ο Θωμάς αγάπησε υπερβολικά τη στρογγυλή θεά. Έπαιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Έπαιζε μπάλα και άκουγε Doors! Μπάλα και ροκ. Κακός (για την εποχή) συνδυασμός.
«Στην Α' Γυμνασίου, μόλις με έβλεπαν, θυμάμαι να μου λένε: ''Καλώς τον αλήτη''. Ήταν μια αντίληψη που επικρατούσε ευρέως. Πάντως, δε μου άρεσε ποτέ να δίνω δικαιώματα. Ακόμα και με τις κοπέλες προτιμούσα να συναντιέμαι πίσω από το κτίριο του σχολείου», είχε πει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Παρ' όλα αυτά ο Θωμάς Μαύρος δεν ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής. Αρχαιολόγος ήθελε να γίνει. Ευτυχώς, για όλους μας, ωστόσο, η μπάλα τον κέρδισε. Το ποδόσφαιρο μπήκε επαγγελματικά στη ζωή του το 1970 όντας μόλις 16 ετών. Βρέθηκε στον Πανιώνιο «με συμπαίκτες που για μένα ήταν μεγαθήρια», έχει δηλώσει παλαιότερα. Στη Νέα Σμύρνη έμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια. Όλοι είχαν καταλάβει πως ήταν το next big thing του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και δεν έπεσαν έξω.
Τότε, ωστόσο, για να φύγει ένας παίκτης από μια ομάδα και να πάει σε μια άλλη δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Αναγκάστηκε να προσφύγει στα δικαστήρια για να κερδίσει την «ελευθερία» του. Και δικαιώθηκε. «Αν δεν τα είχα καταφέρει τότε, θα είχα σταματήσει το ποδόσφαιρο», θα πει πολλά χρόνια αργότερα.
Το φλερτ με τον Ολυμπιακό
Για να φτάσει, όμως, ο 22χρονος Θωμάς Μαύρος να προσφύγει στα δικαστήρια, είχε προηγηθεί η συμφωνία με τον αείμνηστο διοικητικό ηγέτη της ΑΕΚ, Λουκά Μπάρλο. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως ο Μαύρος πριν βάλει τα κιτρινόμαυρα και φύγει από τη Νέα Σμύρνη για τη Νέα Φιλαδέλφεια, υπήρχε έντονο «φλερτ» με τον Ολυμπιακό. Ο Μαύρος, μάλιστα, όταν σταμάτησε να παίζει στον Πανιώνιο, έκανε προπονήσεις με την εφηβική ομάδα των ερυθρόλευκων! Το καλοκαίρι του 1973 έφτασε μια ανάσα από τα να βάλει τη φανέλα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο.
Ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, Νίκος Γουλανδρής προσέφερε 10 εκατ. δραχμές για να τον πάρει στο λιμάνι. Ο Πανιώνιος ζητά 15 και η μεταγραφή κολλάει. Για να πιέσει καταστάσεις ο ίδιος ο Μαύρος με δηλώσεις του στην εφημερίδα «Απογευματινή» δηλώνει ξεκάθαρα πως «Θέλω να πάω στον Ολυμπιακό»! Σε εκείνη τη συνέντευξη, μάλιστα, είχε πει και τι θα έκανε με τα λεφτά που θα του έδινε ο Γουλανδρής. Ήθελε να αγοράσει ένα Citroen και να ανοίξει μία νεανική μπουτίκ στο Κολωνάκι. Η μεταγραφή, όμως, δεν έγινε...
Το «σήριαλ» συνεχίστηκε και το επόμενο καλοκαίρι και όπως όλα έδειχναν η μεταγραφή θα έκλεινε. Ο Γουλανδρής τα είχε βρει σε όλα με τον πρόεδρο του Πανιωνίου και ο Μαύρος ετοιμαζόταν να «πετάξει» για την Αυστρία όπου θα γινόταν η προετοιμασία του Ολυμπιακού για τη νέα σεζόν. Και τότε, όλα ανατρέπονται!
Η μεταγραφή στην ΑΕΚ και η εκτόξευση
Ο Λουκάς Μπάρλος παρεμβαίνει, χαλάει τη μεταγραφή και ετοιμάζεται να ντύσει τον Μαύρο στα κιτρινόμαυρα. Η διοίκηση του Πανιωνίου αντιδρά, δεν αφήνει τον παίχτη να φύγει και έτσι ο Μαύρος μένει εκτός αγωνιστικής δράσης για έναν χρόνο και περιμένει να λυθεί το θέμα δικαστικά.
Η λύτρωση ήρθε στις 18 Ιουνίου 1976 όταν ο «ελεύθερος», πλέον, Θωμάς Μαύρος υπέγραψε στην ΑΕΚ. Από εκεί και πέρα όλα μπήκαν στο δρόμο τους και η ιστορία άρχιζε να γράφεται:
Στην πρώτη του σεζόν έκανε πράγματα και θαύματα «τινάζοντας» τα αντίπαλα δίχτυα και συμβάλλοντας τα μέγιστα στο να φτάσει η ΑΕΚ στα ημιτελικά του ΟΥΕΦΑ. Τις χρονιές 1978 (22 γκολ), 1979 (31 γκολ), 1985 (27 γκολ), 1990 (22 γκολ) αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ, ενώ ήταν δεύτερος στην Ευρώπη το 1979. Με την Ένωση κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1978, 1979) και δύο κύπελλα (1979, 1983), σημειώνοντας 174 γκολ σε 277 συμμετοχές.
